studio doop

Een eeuwenoude terracotta vaas, een overijverige bewaker, een emmer sop, een plons, klei en heel veel verwarring. In Please, Don’t Touch ontspoort een museumbezoek in een Buurman & Buurman-achtige reparatiepoging. Wat begint met een bewaker en een vaas, verandert in een chaotische poging tot herstel, waarin de bewaker zich ontpopt tot kunstenaar, met een gewillig stuk klei dat zich graag laat vormen. Grenzen vervagen, regels verschuiven en het publiek wordt medeplichtig aan de chaos. Tussen schoonmaken en kapotmaken, beschermen en verstoren, blijft één vraag hangen: wat bepaalt eigenlijk de waarde van een object?